Q-koorts

HALLO Q KOORTS!

Wat een nacht, wat een nacht. Ik wist het al toen ik naar bed ging. Doodmoe zijn maar geen slaap hebben. Het gevoel hebben qua temperatuur ergens in de tropen te verblijven en overal “pijntjes”. Linkerzij, rechterzij, draaien tot je er zelf vervelend van wordt maar slapen ho maar.

Ik kom er steeds meer achter dat hoe ‘drukker’ ik ben geweest, hoe slechter ik slaap. Alhoewel Q koorts niet tussen de oren zit heeft gezonde en/of ongezonde spanning een rechtstreeks effect op het functioneren van mijn gestel.

Ik dacht inmiddels wel genoeg hersteldagen te hebben gehad en gisteren had ik een afspraak voor een fotoshoot. Voor de verandering werd ik zelf gefotografeerd in plaats van dat ik achter de camera sta. Ik volg al een tijd op Facebook de pagina van Vereeuwigd. Mijn verhaal staat ook op de site

En gisteren kwam daar dus de fotograaf. Spannend en emotioneel. Positief uiteraard. Maar mijn lijf vindt van niet. Die gaat in de tegenaanval. Waarom denk ik dan? Q koorts heeft geen waarom. Q koorts is een soort van autonoom ding wat gewoon zijn eigen gang gaat, een ongeleid projectiel in mijn lijf, klaar om te vuren.

En vannacht mocht ik eraan geloven. Hoppa, jawel, HALLO Q KOORTS!

Heb ik daardoor minder genoten van mijn langverwachte fotoshoot? Nee. Heb ik nagenoten? Ja. Mijn grote wens is vervuld. Een onderdeel van acceptatie. Mijzelf weer durven zien en ook laten zien.

Daar heb ik wel een slecht nachtje voor over.