ZENUWPIJN.

7.2 Een zomerdag in juli DEEL 2

© eigen foto

De geest verstomt wanneer het lijf te veel pijn heeft. Het lijkt wel alsof een deel van het brein wordt uitgeschakeld. Tegelijkertijd zijn gedachten helderder dan ooit. Ik kwam al liggende in een soort van meditatieve staat van zijn. In deze paradoxale toestand nam ik als vanzelf een duik in het verleden. Ik stelde mezelf de vraag: “Wat is dat, terug naar het begin? Wat is het begin precies? Is het begin daar waar de lichamelijke klachten beginnen of is het begin waar volgens de huisarts de stress begint of is het een combinatie van beide?”

Als ik terugdenk aan mijn ex Marcel moet ik glimlachen. Voor hem verhuisde ik naar Herpen, Brabant. Wat was ik nog jong, net 25. Hij was 13 jaar ouder. Ik viel als een blok voor hem. Vier jaar later verhuisde ik alleen naar Ravenstein. Drie jaar later trouwde ik met Twan die samen met zijn huidige vrouw er indirect voor heeft gezorgd dat ik mijn diagnose kreeg. Twan was niet mijn grote liefde maar in veel opzichten wel de zorgzaamste man die ik ooit heb ontmoet. Tot op de dag van vandaag draag ik hem een heel warm hart toe, ondanks alles. Na onze scheiding en mijn eerste herniaoperatie ontmoette ik Michel. Mijn grote liefde. Heimwee en een leven naast elkaar in plaats van met elkaar deed ons besluiten onze relatie te stoppen. Al mijn banen. Alle keren dat ik verhuisde. Alle liefdes. Ik kan er geen oud zeer bij voelen.

Ik had niet het gevoel dat dit me heeft doen neervallen. In plaats van een bodyscan deed ik een soort van mentale scan. Bij al die gedachten kwam ik steeds op hetzelfde beginpunt uit. Er is ‘iets’ gestart in Brabant. Ik liet daarom mijn emotionele verleden rusten.

Zo lag ik in bed, dagenlang. Totdat het geen dagen maar weken waren geworden, zonder dat ik het doorhad. Mijn blik was naar het verleden gericht. Ik wist wel waar het begin was maar niet hoe ik moest beginnen. Daarom maakte ik een spreadsheet. Pragmatisch als ik kan zijn. Zo kon ik de feiten van gedachten scheiden. Ik noteerde in een linker kolom alle fysieke klachten vanaf ‘het begin’. Daarnaast maakte ik een kolom met levensgebeurtenissen. Er was geen rechte lijn in te maken. Er zat geen logica of verband tussen deze twee. Sterker nog…de fysieke klachten waren er eerder dan zogenaamde ‘stresssituaties’.

Wel ontdekte ik gaten. Kreeg ik nieuwe vragen zonder antwoord en besloot daarom mijn oude medische dossier vanaf ongeveer 2005 op te vragen. Het was alsof er een blinde vlek was waar ik geen vat op kreeg. Het was duidelijk dat mijn lichaam met periodes minder goed functioneerde. Ik kon mijn klachtenlijstje niet plaatsen, het raakte kant nog wal. En de vraag bleef: Waarom begon ‘alles’ in Brabant? Een heel klein stemmetje vroeg zich zachtjes af of ik het verkeerd zag; kon het misschien stress zijn? Elke keer wanneer dat kleine stemmetje tevoorschijn kwam brulde er van binnen een tegengeluid: Nee, het klopt allemaal niet, ga het uitzoeken! Deze kleine twijfel zou me later de das omdoen.

Ik besloot maar eens een afspraak te maken met de huisarts. Met spreadsheet en al.