Q-koorts

A,B,C…….Q…….X,Y,Z……..Q

bron: http://www.yourworkoutbook.com/

'Ik denk altijd dat ik beter ben, tot er weer dagen zoals deze zijn. De Q-koorts haalt me altijd weer in. Wat ik ook doe, of niet doe.' Iemand vroeg me onlangs: 'Geloof je in zelfhelend vermogen?' Van binnen plof ik dan bijna uit elkaar van ingehouden woede maar ik antwoord heel rustig: 'Sinds de Q-koorts niet meer.'

We wandelen allemaal onze eigen weg. Iedereen beleefd Q-koorts op zijn of haar eigen manier. Steeds meer patiënten zoeken hun eigen weg. Voor mij is dat sporten. Ik weet dat er mensen die zijn daar iets van vinden, iets van denken en zelfs iets van hardop zeggen maar het is mijn weg, niet de jouwe. Ik heb er jaren over gedaan om dat weer te kunnen doen.

Ik heb een trainer die zich aan mij aanpast, niet andersom, zonder dat ik in een groep moet meedraaien en zwaar over mijn grenzen ga. Ik heb een trainer die mensen begeleid in een rolstoel, met kanker en mij, met Q-koorts en de rest van mijn brakke lijf. Ik heb een trainer die zegt dat ik me warm moet aankleden, die zorgt dat ik geen spierpijn krijg omdat spierpijn schade toebrengt en ik nu eenmaal minder goed of in het ergste geval helemaal niet herstel. Mijn trainer ziet wanneer ik verkrampt ben en zegt dan gewoon: 'Stop, we gaan wat anders doen.' Of we trainen korter of langer. Hij past zich aan aan mij, zonder woorden.

Sporten brengt me niet alleen lichamelijke beweging. De personal trainingen zijn voor mij therapie. Ik voel precies waar ik zit, of mijn lijf spanning heeft, of de brainfog actief is, of ik in de kramp zit. Het leert me mijn lichaam beter kennen en zo ook de Q-koorts. Ik voel mijn woede, onmacht, verdriet maar ik kan het nu kanaliseren. Maar ook mijn blijdschap, opluchting en vrolijkheid. Ik sta meer in contact met mezelf. In alle opzichten.

En ik ben de deur uit. Voor een paar maanden geleden speelde mijn leven zich af binnen vier muren. Met enkel digitaal contact. Nu ben ik in een nieuwe familie terecht gekomen. Ik word niet raar aangekeken omdat ik geen dure, hippe sportkleding kan kopen. Iedereen groet elkaar. Iedereen respecteert elkaar. Wanneer ik meedoe aan een bokszaktraining en er staat een zeer ervaren vechter naast me complimenteert hij mij en glimlacht: 'Gewoon je eigen tempo doen, je doet het hartstikke goed.'

Maar de Q-koorts haalde me gisteren in. Ik voelde het al een paar dagen aankomen. Na een kwartier les moest ik opgeven. Ligt het aan het sporten? Nee. Ook zonder sporten had/heb ik deze dagen, momenten of hoe lang het weer gaat duren. Ik moest na afloop blijven zitten want naar huis rijden ging even niet. Maar alles mag en kan daar. Een mede sportgenoot zei: 'Je ziet er echt ineens beroerd uit, je ziet gewoon aan je dat je niet lekker bent.' 'Ja', zei ik, 'wat je nu ziet is dus Q-koorts. Althans, een deel ervan want het kan nog veel gekker.'

De komende dagen ga ik even back to basic. Ik hoor op het nieuws dat het te warm is voor de tijd van het jaar maar ik heb het ijzig koud. Mijn thermometer is weer volledig van slag. Morgen weer een nieuwe dag.

Hieronder kan je een korte video bekijken van mijn trainer Roberto van Osch ↓

Wonderbaarlijk herstel door kickboksen

Lees hier het hele artikel: Wonderbaarlijk herstel door kickboksen