Q-columns

FucQ

Ooit zei iemand tegen mij: “Iets wat ik heb kan ik weggeven…daarom zeg ik nooit ik heb Q-koorts.”

Met het grootste respect voor degene die dit zei, ik ga gelijk met de hakken in het zand en kom daar dan vervolgens ook nooit meer uit. Nu is het wat mij betreft prima als dit voor een ander werkt. Persoonlijk noem ik dit verbale CGT. Clichés. Tegelijkertijd denk ik met mijn licht autistische brein en neiging om alles letterlijk te nemen: “Ik zou willen dat ik mijn Q-koorts weg kon geven maar jammer de bammer, dat gaat niet dus ik zeg gewoon dat ik Q-koorts heb.”

Maar dan komt er een so called psycholoog of mensen die zichzelf als psycholoog slash mensenkenner naar voren werpen en die zeggen: “Dus je accepteert het?” Dan is mijn antwoord: “Ligt eraan op welke dag je het vraagt.”

Ik zal nooit accepteren dat ik Q-koorts heb. Op momenten kan ik het een soort van aanvaarden maar er zijn net zoveel momenten waarop ik er vreselijk tegen aan het vechten ben. En dat zal ik nuanceren. De gevolgen zijn voor mij (dus voor jou kan en mag het volledig anders zijn) erger dan de kwaal. Ook dat wisselt nog wel eens maar ik maak stelling voor dit schrijfmoment.

De ‘gevolgen’, dat is waar ik mee aan het vechten ben. Als ik eraan denk dat ik dit de rest van mijn leven is dan verlies ik mezelf net zo hard als wanneer ik nadenk over de oneindigheid van het heelal. En het blijft een vicieuze cirkel. Ik zit op de bank, probeer iets te ondernemen, dat gaat niet of ik hou het niet vol, teleurstelling, ik eindig weer op de bank. En mijn angst is dat wanneer ik wel zou accepteren of aanvaarden, die zelfde bank mijn graf wordt.

En uiteraard zijn er mensen die dan zeggen: “Angst is een slechte raadgever.” Volgens mij is het nog steeds een signaal wat waarschuwt voor gevaar 🙂

In ieder geval ben ik zover dat ik ga proberen om over het begrip aanvaarden heen te stappen maar ga kijken naar hoe ik dag voor dag kan zorgen dat de radartjes goed in elkaar blijven vallen. En als dat met een klein vloekje gaat dan mag dat best. FucQ.

Aanvaarden wat er op me afkomt en daar in stijl mee omgaan 😉 (bron: de zeven zussen deel 4)