Q-koorts

Hoe lQQt?

Ik leef in een soort van twee werelden. 1 is de Q koorts wereld, 2 is de wereld daarbuiten. Eigen schuld. Ik heb er ooit voor gekozen om Q koorts niet op de voorgrond te plaatsen en dus een zo normaal mogelijk leven te leiden (lijden).Ik wil in wereld 2 leven. Maar helaas, de realiteit haalt mij altijd in. Het wordt dus tijd om daar wat mee te gaan doen.

Ik ga mijn volgende fase in: het integreren van Q koorts. Het is net een UWV traject om je weer op weg naar werk te krijgen. Werkt ook niet maar ik ga het toch proberen vanaf nu.

Sinds de Q koorts moet ik alles plannen. Maar dan ook alles. Ik heb moeite met onverwachte situaties of waar ik vooraf geen informatie over heb. De meest gestelde vraag van mij is dan ook: “Hoe laat is dat dan?” Meestal gevolgd door: “Hoe lang duurt dat of hoe laat ben ik/zijn we thuis?”

Normaal valt dat mijn omgeving niet zo op dat ik vragen stel maar gisteren zei lief: “Jij moet altijd weten hoe laat, wat maakt een half uurtje eerder of later nou uit?”

Lief en ik kennen elkaar nog niet zo heel lang en hij weet dat ik Q koorts heb maar…ik heb zelf de ‘maar’ gecreëerd. Ik wil niet dat Q koorts op de voorgrond staat. Als een struisvogel met mijn kop diep in het zand om zo onzekerheden te verbloemen over het chronisch ziek zijn ben ik de relatie ingestapt.

Ik besefte mij gisteren dat dat niet langer ‘logisch’ is. Met al het geduld, wat ik niet heb, uitgelegd dat ‘tijd’ voor mij belangrijk is. Dan weet ik wanneer ik moet rusten vooraf en hoe lang. Ik heb nog maar niet verteld over het mentale stuk van een voorbereiding op een verjaardag. Dat komt later wel 🙂 . Een half uurtje eerder of later maakt dus uit. Veel uit.

Q koorts en relatie. Een nieuw leerdingetje. Kop uit het zand en vooruit met de geit 😉