SHIT!

MAF

Foto door Valeria Boltneva via Pexels

Vorige week keek ik Married at First Sight oftewel #MAFS (???, inderdaad is het een beetje maf maar wat is dat met die afkortingen?) op tv. Ik was aan het wachten op Grey’s Anatomy en om de tijd te doden bleef ik bij dit programma hangen. Een van de kandidates, jonge Lizzy, worstelde met iets (geen idee wat want ik lette niet zo goed op). Ze kreeg advies van een andere kandidaat: “Je moet voor jezelf kiezen.”

Ik hoor het veel. Dat mensen voor zichzelf moeten kiezen. Maar wat nou als we voor een ander kiezen? Als we ons ego eens aan de kant zetten en ons meer open gaan stellen voor elkaar. Is dat niet het hele probleem?  Massaal kiezen we voor onszelf en zo komen we in een vreselijk egoïstische en eenzame maatschappij terecht.

Ik denk van wel. Ik denk dat we juist wat minder voor onszelf moeten gaan kiezen. Een andere balans. Zoveel levenssituaties zijn gebaseerd op voor onszelf kiezen. Als het maar even moeilijk wordt kiezen we voor onszelf. Alleen hebben we elkaar nodig. Meer dan ooit.

Het enige waar we ‘onszelf’ mee bezig lijken te houden is: Gelijk of ongelijk. Voor of tegen. Zwart of wit. Ik.

Zo ben ik ben nogal vrij opgevoed. Vrij van oordelen. Een van mijn ouders is getrouwd geweest met een iemand uit Suriname. Een andere ouder hield van mannen en vrouwen. Beide ouders hebben in totaal zeven huwelijken gehad. Dus als het gaat om LHBTI, zwart of wit zijn, gelijk of ongelijk hebben dan trek ik vaak mijn wenkbrauwen omhoog en vraag ik me daadwerkelijk af waar het over gaat. Als je verschilt van mening is dat wat anders dan daar gelijk of ongelijk aan verbinden.

Neem nou de situatie dat een witte vrouw geen vertaling van een zwarte vrouw haar gedicht mag (NOS) maken. Volgens de zwarte gemeenschap dan. Of hoe moet ik ze noemen? In mijn optiek doen ze dan exact hetzelfde als waar ze de witte mens van beschuldigen. In de ideale wereld gaat het er volgens mij nog steeds om wie ergens geschikt voor is. Los van zogenaamde kleur. Als zwart wil dat er niet naar kleur gekeken wordt, zouden ze dan zelf niet hetzelfde moeten doen? Niet dat ik naïef ben en niet weet dat het vaak niet zo werkt. Maar slaan we met zijn allen niet een beetje door? Het woordje ‘niet’ voert de boventoon als ik teruglees. Whatever. Dan heeft het groepje taalnerds ook weer wat om hun gelijk te halen. Succes jongens en meisjes 😊.

Omdat we voor ‘onszelf’ kiezen wordt het in welk-groepje-hoor-jij-gevoel steeds groter en we vechten ‘onszelf’ de pleuris om vooraan te staan. En wat er ook gebeurt, er is steeds wel een ander groepje wat dan boos is, ongeacht de uitkomst. Wat nou als je in geen enkel groepje wil maar toch onbedoeld in de groep Chronisch Zieke bent gevallen? Of je in geen enkel groepje thuis voelt zoals ik?

Voor onszelf kiezen. Totdat we zoveel voor onszelf hebben gekozen dat er niemand meer overblijft om voor te kiezen.