Q-koorts

Qoorieus

Ruim een half jaar geleden heb ik een man ontmoet. In een woon-zorg centrum voor ouderen. Tja, er zijn gekkere plekken.

Ik was daar om foto’s te maken voor het feest dat werd geschonken door Jos Schoot. Ook al put het mij uit, toch kies ik er soms voor om dingen te doen die mij op een andere manier energie geven. Niet altijd handig en verstandig.

Tijdens het fotograferen trof ik deze man. We raakten in gesprek. Over camera keuze’s, burn out’s, chronisch ziek zijn, werk, hobby’s en nog wat prietpraat. Soms tref je mensen in je leven en of je wilt of niet, je wordt steeds naar ze toe getrokken. Deze man was er ook zo een. Zonder al te veel te analyseren voelde het prettig om in zijn buurt te zijn. Ik had ook nog het geluk dat ik een mooi portret van hem heb kunnen schieten. Dat leukt de dag extra op.

Ik vertelde over Q koorts, de man vertelde over zijn koor. Ik ging naar huis. Afgelopen week kreeg ik via Facebook een uitnodiging voor een evenement. Nieuwsgierig als ik ben en de indruk die de man heeft achtergelaten ging ik gelijk kijken. Door internettende naar de website van het koor viel mijn oog op een nogal “Qoorieus” iets:

Een moment was ik verbaasd en niet snel daarna rolde de tranen van het lachen mij over mijn wangen. Ik gierde het uit. Onbedoeld staat hier iets heel raars voor mij als Q koorts patiënt. Waar wellicht velen zich beledigd voelen en alles waar een Q in gebruikt wordt veroordelen tot hun eigen misère heb ik hier vreselijk om gelachen.

Ik heb veel van de Q koorts gekregen, hoe curieus, maar helaas geen vocale Qkwaliteiten 😀