Q-koorts

Q’s night out

Foto door cottonbro via Pexels

Gisterenavond (vrijdag 26 juni 2020) ben ik voor het eerst weer eens een avond weg geweest. Nu ik dit schrijf puf en klaag ik in mijn hoofd alle gevolgen van dien eruit maar dat mag de napret niet drukken. Hoe lang is het geleden dat ik ergens ben uitgenodigd en ook daadwerkelijk kon gaan en ben gegaan? Minstens een jaar.

Laatst heb ik eens een ‘lijst’ gemaakt met contacten die ik heb en me afgevraagd wie er bij mij thuis komt en waar ik naar toe ga. Er komen welgeteld drie mensen bij mij thuis waarvan er één persoon helaas maar 1 keer per jaar kan komen. En ik heb 1 vriendin waar ik soms een ‘bakkie bij doe’. En dat is het. Ik ben daarentegen ook gestopt met mensen achterna lopen wanneer ze een keer tijd hebben om af te spreken. Met andere woorden, ik ben er ook voor 50% zelf debet aan. Anderzijds is ‘afspreken’ schijnbaar iets wat je niet meer doet als je ook kan appen of een Facebookbericht kan sturen. Persoonlijk begrijp ik daar nog steeds geen snars van.

Ergo…als ik dus uitgenodigd wordt voor een avondje, dan ben ik zo blij als een klein kind. Alle gevolgen zoals, niet slapen, overal pijn, overprikkeld, uitgeput zijn, (een kleine greep uit de lijst van naweeën) neem ik op de koop toe. 1 Keer per jaar mag dat wel. En wat was het gezellig. Wat is het heerlijk om heel even onder de mensen te zijn. En dan ook nog mensen waarbij je jezelf mag en kan laten zien zoals je bent. Dat je lacht tot je buikspieren er pijn van doen (heb ik toch nog een beetje training gehad). Dat er geen mobiele telefoons op tafel liggen waar om de twee minuten op gekeken moet worden maar dat er gezwetst wordt, over puntjes, de paal van de buurman en de slappe handschoen.

Maar dat iemand ook open vraagt: ‘Ben je ziek?’ En dat je je verhaal mag vertellen en dat er geluisterd wordt. Ja, ik heb het ervoor over om daar nu de ellende van te dragen.

En het wordt nog gekker. Vanavond mag ik weer. Dus ik heb nu een record gevestigd in 7 jaar tijd. Van 1 avond per jaar naar 2. Beetje onhandig gepland maar ik ga gewoon genieten.

Het PEM-men komt later wel (uitleg PEM)