Q-koorts

Quot capita, tot sententiae

Foto door Sebastian Voortman via Pexels

Zoveel hoofden, zoveel meningen. Dat is de afgelopen tijd wel gebleken.

Nu de zogenaamde samenleving, al leg ik het woord ‘samen’ op een weegschaal, weer gefaseerd op gang komt mogen we naar de bioscoop, de dierentuin, de Ikea, de kapper en weer een beetje vliegen. Maar…bij een aantal van deze schijnbare vrijheden gelden een paar regels:

Men mag je vragen of je klachten hebt, vragen stellen over je gezondheid. Maar is dat niet een beetje vreemd. Volgens mij is medische informatie vertrouwelijk. Valt dat onder de privacywet. Ik heb hier niet de wijsheid in pacht hoor, hoe de regels precies zijn weet ik niet maar doorgaans moet je toestemming verlenen voor inzage in medische gegevens.

En hoe zit het met het ongevraagd meten van koorts? Hoeveel chronisch zieken hebben een aandoening, laat ik alleen al het woord Q-KOORTS noemen, waarbij verhoging of koorts een symptoom is/kan zijn? Sta ik straks met mijn goede gedrag op Schiphol met een niet regelen lichaamstemperatuur zonder corona en mag ik dan het vliegtuig niet in zonder dat iemand weet hoe of wat ik wel mankeer? Hoe moet ik, wij dan aantonen dat we Q-koorts hebben. Ik zou daar graag antwoord op willen hebben.

En dan nog wat. Bij al die ‘controles’, waarbij een schijngevoel van vrijheid wordt gecreëerd, mag ik dan ook aan de controleurs vragen of ze gezondheidsklachten hebben en hun temperatuur meten? Rectaal schijnt de beste manier te zijn overigens .