Q-koorts

VaQantie

Facebook liet mij vanmorgen weten dat ik al een tijdje niks meer van me heb laten horen. Facebook heeft gelijk. Vakantie tijd. Nee, ik zeg het verkeerd, vakantie tijd en Q koorts.Hier in het Gelderse is de vakantie bijna voorbij en daar ben ik erg blij om. Alle vakantiegangers keren weer terug naar huis, er komt weer wat leven in de straat, het normale leven komt weer op gang.

Ik ervaar de vakantie tijd bij tijd en wijle als een eenzame tijd. Op vakantie gaan is voor mij niet haalbaar. Niet alleen vanwege de Q koorts maar ook financieel. Een direct “gevolg van”, laat maar zeggen…Ook leuke uitjes, dagjes weg hakken er in op lichamelijk en financieel gebied. Ik mis mijn vriendinnen en familie als ze op vakantie zijn en het “stille” overal weerspiegelt dan mijn binnenwereld.

Maar…de zes weken zijn weer om! Dit jaar was het redelijk tot goed te dragen. Ik ben met lief naar de bioscoop geweest, we hadden in augustus een overload aan verjaardagen, ik heb gewandeld, gefietst met lief (die verdomde spieren die gelijk verzuren was wat minder), milkshake’s opgeslurpt bij restaurant de Gouden Bogen (Mac Donald’s), ijsjes gedaan en last but not least heb ik kunnen fotograferen. Ook het contact met mede Q genootjes was en is waardevol geweest.

Al met al voel ik me letterlijk op dit moment behoorlijk uitgeput maar ik mag zeggen dat het een fijne vakantie was dit jaar. Ik probeer niet teveel te denken aan alles wat ik niet heb kunnen doen, niet teveel op dat oh zo groene gras van de welbekende buren te gaan zitten maar te genieten van wat er wel is.

In de vakantie heb ik ook nog een gesprek gehad in het Radboud. De afgelopen jaren kreeg ik niet de diagnose QVS (door de hernia was er nog een oorzaak voor vermoeidheid). En nu is de diagnose er eindelijk. QVS. Wat een raar gevoel is dat. Nu is er rust.

Eigenlijk begint mijn ‘vaQantie’ nu pas 😉