Shit!

Weerzinwekkend

Ik kan er niet meer tegen. Wat bedoel je Deverra? Nou, het gedrag van mensen. En dan heb ik het over het gedrag van mensen overal. Leg eens uit dan? Oh graag, als je even tijd hebt om te luisteren.

Ik huur al ruim twee jaar een huis van Vivare. Al die tijd is het water in de badkamer niet helemaal lekker. Daarmee bedoel ik dat alle kranen super heet water geven maar niet de kraan in de douche. Afgelopen tijd dacht ik: “Ik ga dit eens melden aan Vivare.” Vorige week kwam er een ‘mannetje’ van de woningbouwvereniging met een nieuwe thermostaatkraan. Ik vertelde het probleem en zoals ik zelf ook al dacht was het antwoord: “Dit ligt aan de ketel.”

Een paar dagen later sprak ik buuf. We kwamen op Vivare en waarom deze was geweest en ik vertel het warm water verhaal. Buuf en andere buuf reageerde dat zij precies hetzelfde ‘probleem’ hebben. Overal gloeiend heet water maar niet in de douche. Buuf 1 belt met Kemkens en laat ook weten dat meerdere buren hetzelfde probleem hebben. Kemkens meld dat alle buren een eigen melding moeten maken. En daar begint het gekloot en debiele gedrag. Want waarom? Als 1 buuf zo lief is om te bellen, zegt dat andere buufen hetzelfde hebben. Waarom dan niet 1 afspraak voor alle buufjes? Nee, Kemkens besluit om te kijken hoeveel ergernis er nodig is om mij nu deze blog te laten schrijven.

Enniewee…Ik stuur Kemkens een digitale melding want de telefonische wachttijd is 19 minuten. Drie dagen later nog geen reactie. Ik stuur nog maar eens een melding via de website. Bij buuf 1 zijn ze inmiddels geweest en is het probleem opgelost. Buuf 1 blij, kan lekker warm douchen maar deze buuf bibbert zich een hoedje en wat buuf 3 met hetzelfde probleem doet weet ik niet.

Vandaag, een week later krijg ik bericht van Kemkens. Het probleem ligt niet aan hun maar ik moet Vattenfall bellen. En dat lees ik terwijl ik net met de jas aan sta om boodschappen te gaan doen, 3 maanden gestopt ben met roken en nog steeds niet weet hoe ik met stress moet omgaan zonder sigaret. En als dit nou het enige bedrijf is wat niet leest, luistert en kan handelen. Nee, het is overal.

Maar goed. Ik ga eerst boodschappen doen. Eenmaal retour besluit ik de telefonische wachttijd van Kemkens te trotseren en mijn verbale kunsten maar eens zijn werk te laten doen. Gelukkig krijg ik een helder wicht aan de telefoon die ook nog snel kan schakelen. Ik vertel het probleem. Inclusief de oplossing van buuf 1. Ik kan niet nalaten om uitgebreid mijn beklag te doen over het digitale meldingssysteem en de daarbij behorende reactie van haar collega en hoe ontzettend dom dat is (in mijn ogen). Ik moet vandaag iemand tergen om mijn frustratie kwijt te kunnen en mijn gevoel zegt dat deze vrouw hier wel tegen kan.

Dat blijkt ook want ik heb nu woensdag een afspraak. De vraag die ik heb bij mijn betoog is: “Waarom moet je tegenwoordig overal en bij iedereen enorm hard gillen, vloeken, schelden dat je gehoord wordt? Waarom? Ik ben nooit zo geweest. Althans, niet naar buiten, wel in mijn hoofd. Naar buiten ben ik altijd beleefd, netjes, rustig. Maar het kan niet meer. En dit probleem is overal. Werkelijk overal.

En het ergste vind ik nog dat er de rest van de dagen, weken, maanden ook niks leuks voor in de plaats komt waardoor je een beetje kan relativeren. Nee, de ergernis bouwt zich maar op en op en op. Wat een wereld leven we toch in. Ik kan er steeds minder goed mee omgaan. En dat voelt eenzaam.

En met deze ergernis ga ik mijn schoenen bij de verwarming zetten. Want die wordt wel warm. Misschien komt Sinterklaas nog langs.