Fabulous!

Zee inzicht

2012. Tien jaar geleden. Pa en ik gingen een dagje weg. Naar de Maasvlakte. Een dagje weg met Pa is altijd feest. Omdat het toen een nogal lange autorit was zat ik wat op mijn smartphone te klungelen. Ik downloadde Instagram. Dat was, voor mij in ieder geval, toentertijd iets nieuws. Bij de Maasvlakte bovenaan de trap uitkijkend op zee maakte ik mijn eerste selfie.

Deze foto heeft me altijd achtervolgd. Ik zie er iets wat ik niet kan duiden. Als ik terugga in de tijd en kijk naar de datum wanneer deze eerste selfie is genomen zie ik dat het juli 2012 is. Een jaar voordat mijn lijf het echt opgaf en viel omdat ik letterlijk niet meer op mijn benen kon staan.

In 2012 werkte ik nog fulltime. Bij de Arbodienst notabene. Toevallig, om totaal andere redenen zocht ik onlangs mijn cv. Toen ik deze doorlas was mijn eerste gedachte: “Wat heb ik toch ongelofelijke kutbanen gehad. Ik heb wel bij leuke bedrijven gewerkt maar wat een waardeloos werk deed ik.”

Ik weet nog wel dat ik in 2012 moe was. Zo onvoorstelbaar moe. Maar ik liep door, werkte door, lachte door, leefde door. Achteraf was mijn lampje allang aan het uitgaan.

In 2014 werd ik 40 en vierde ik mijn verjaardag met 7 vriendinnen. Gezellig aan de High Tea. Van deze groep is er nog maar 1 die regelmatig even een ‘bakkie’ komt doen. De rest lees ik alleen nog op de socials.

In 2016 onderging ik de tot nu toe laatste hernia operatie waarbij ik zei: “Dit is de laatste, ik wil geen pijn meer.” En ik begon aan de grote reis naar mezelf, ik zocht naar de vrouw die ik was. Ik zocht iets van mezelf, in mezelf. En regelmatig kwam die eerste selfie voorbij. Ik keek er dan naar en klikte hem weer weg.

In 2020 verhuisde ik eindelijk van het gevangenis appartement naar mijn huidige woning. De lang gewenste rust kwam. En met rust komt ruimte.

Nu is het 2022, tien jaar na de eerste selfie. En bijna tien jaar ziek thuis. Afgelopen week was ik aan zee en ik wilde die eerste selfie over doen. Na veel gedoe, want hoe waaide de wind toen, heb ik de camera goed, hoe keek ik toen, waar scheen de zon, knipte ik wat raak. Ik plaatste de eerste foto en de foto van nu in een collage en toen zag ik het: Ik wil deze vrouw van tien jaar geleden eigenlijk nooit meer terug.

2012-2022